Ciśnienie i temperatura w komorach spalania nie są jednakowego we wszystkich silnika, nie można więc stosować do wszystkich silników jednakowych świec. W czasie normalnej pracy silnika temperatura elektrod świecy powinna wynosić 500 ÷ 700°C. Jeżeli temperatura elektrod jest zbyt niska odkłada się sadza powodując zanik iskry (przy normalnej temperaturze elektrody osiąga temperaturę samooczyszczania i osad się wypala). Jeżeli temperatura elektrod świecy jest zbyt wysoka, mogą one zapalać mieszankę paliwowo powietrzną zanim przeskoczy między nimi iskra. Jest to tzw. samozapłon (przedwczesny zapłon), bardzo szkodliwy dla pracy silnika, powodują spadek mocy i sprawności silnika o raz przeciążenie układu korbowego.

Na podstawie tych informacji można dojść do wniosku ze temperatura elektrod świecy powinna być taka, żeby uniemożliwiała gromadzenie się nagaru miedzy nimi oraz nie powodowała samozapłonu.

Zdolność odprowadzania ciepła określa się tzw. wartością cieplną świecy. Jeżeli świeca ma dla określonego silnika zbyt dużą wartość cieplną, zbyt intensywnie odprowadza ona ciepło i ochładza nadmiernie (świeca zimna). Wskutek tego na jej elektrodach i izolatorze gromadzi się nagar który jest niczym inny jak węglem, a węgiel jest przewodnikiem prądu i mamy przebicie. Świeca o właściwie dobranej wartości cieplnej oczyszcza się samoczynnie, ponieważ osadzające się na niej zanieczyszczania zostają zwęglone i odpadają. Jednocześnie świeca nie rozgrzewa się do tego stopnia, aby powodować samozapłon.

Przeskok iskry w świecy pracującego silnika zależy od temperatury i ciśnienia w komorze spalania. Im niższa jest temperatura i wyższe ciśnienie, tym trudniej następuje przeskok iskry.

Wartość cieplna świecy po pewnym czasie zmienia się. Świece które przepracowały już 6000km, należy je wymienić na nowe, nawet wówczas, gdy wydaje się, że jest jeszcze zupełnie dobra.