Świeca zapłonowa służy do wywołania iskry wewnątrz komory spalania silnika. Składa się ze stalowego kadłuba, izolatora, elektrody środkowej (izolowanej) oraz jednej elektrody bocznej ( zewnętrznej).

Do najczęściej występujących niedomagać świec zapłonowych zalicza się:

• zanieczyszczenie świecy
• nie właściwy odstęp miedzy elektrodami świecy
• zaolejenie się świecy
• zużycie świecy
• pękniecie izolatora
• utworzenie się mostka z osadów itp.

W celi bliższego ustalenia usterek świecy wykręca się ją z głowicy i poddaje obserwacji. Zewnętrzny wygląd świecy zapłonowej jest bardzo dobrym źródłem wiedzy o stanie twojego silnika oraz o jego wyregulowaniu.  Ale najpierw pamiętaj, żeby dobrze zagrzać silnik  ok. 20-30 min. jazdy poza miastem ze zmienną prędkością, no  na pewno nie na biegu jałowym. Niech chwilę silnik przestygnie i wykręć świecę.

• Gdy świeca jest sucha zakończenie izolatora ma barwę brązowo-kawową, elektrody są czyste, a metalowa obudowa świecy (kadłub świecy) jest równomiernie ciemno zakopcona oznacza to że świeca jest dobra i pracowała prawidłowo, a stan i nastawy silnika są właściwe.
  
• Gdy świeca jest sucha, obydwie elektrody, zakończenie izolatora i kadłuba świecy są pokryte jasnobrązowym kruszącym się osadem oraz drobnymi perełkami, oznacza to, że świeca ma za niską wartość  cieplną lub silnik pracował na zbyt ubogiej mieszance.
  
• Gdy po wykręceniu z silnika świeca jest sucha, lecz zakończenie izolatora, kadłub i elektrody świecy są pokryte czarnym, węglowym osadem, oznacza to, ze świeca ma za wysoką wartość cieplną lub silnik pracował na zbyt bogatej mieszance.
  
• Gdy świeca jest wilgotna, elektrody i kadłub (gwintowana cześć kadłuba) są pokryte osadami węglowymi zwilżonymi olejem, oznacza to takie niedomagania jak :
  - uszkodzenie świecy
  - przebicie przewody wysokiego napięcia
  - nadmierne spalanie oleju na skutek przedostania się oleju silnikowego poprzez uszkodzony uszczelniacz wału korbowego (simering)
  - zbyt wysoka wartość cieplną świecy, prace silnika na bogatej mieszance
  

Zanieczyszczoną świece, pokryte brudem lub nagarem czyści się szczotką drucianą i drobnego papieru ściernego. Po oczyszczeniu myje się je benzyną i następnie suszy (najlepiej w strumieniu powietrza) Gdy na izolatorze widoczny jest osad węglowy (nagar) trzeba wlać niewielka ilość czystej benzyny do środka odwróconej świecy i po kilku minutach oczyścić ją za pomocą szczotki  drucianej i drobnego papieru ściernego. Zaolejona świece przemywa się w benzynie i następnie suszy w strumieniu powietrza. Po czyszczeniu sprawdza się szczelinę miedzy elektrodami. Gdy szczelina jest zbyt duża przygina się elektrodę boczną (zewnętrzną) w kierunku elektrody środkowej. nie należy przeginać elektrody środkowej, aby nie uszkodzić porcelanowego izolatora. Odstęp miedzy elektrodami świecy ustawia się za pomocą szczelinomierza i powinna wynosić 0,4 - 0,6 mm.  Zużyte  i uszkodzone świece należy wymienić na nowe.

Skutki stosowania zużytej lub niewłaściwej świecy to między innymi:

• Trudności w uruchomieniu zimnego silnika; 

• Powstawanie nagaru na tłoku i świecy (złe spalanie mieszanki);

• Strzelanie silnika w gaźnik;

• Dzwonienie i  stuki w silniku;

• Zmniejszona dynamika silnika;